Devlet Parasız Yatılı

Pansiyon bebeleri lisenin hem en bela tipleriydi, hem de en çalışkanlarıydı. Yalnız “bela” derken, oraya bi not düşmek lazım. Kendinden menkul bir “mazaratlık” değildi bu, eğer dalaşan varsa anladığı dilden konuşulur, yoksa işine gücüne bakılırdı. Mesela kimseye karışmazlardı ama kendilerine karışan olduğu zaman da kavgadan kaçmazlardı.

Göçebe Hayatın Tortuları

Ne büyük bir dünyaydı çocukluğum, her şey ne kadar kocamandı. Hele evimiz… Çatısı bir dünya, bildiğin 007 James Bond çekim stüdyosu; bodrum kat başka bir dünya, sanki dersin Indiana Jons mağarası; salon bildiğin stadyum, mutfak kocaman bir restoran ve oturma odası koca bir hayatın geçebileceği kadar geniş, herkesin birarada olduğu bir “mahalle”… Gümbür gümbür yanan […]

Hidayet’in Hikayesi

Metin Abi’nin yerinin müdavimlerinden biri de Hidayet’ti. Hidayet aklı kıt, dini bütün bir kardeşimizdi. Tesbihi, takkesi ve ağızdolusu, abartılı laflarıyla mütemadiyen fetva verirdi ihtiyaç sahiplerine… Metin Abi birinden bahsederken “gavat” demiş. Hidayet olaya anında müdahale etti: “Haşa Mattınaabi, gavat denmez, zinhar çok günah!” Metin Abi’nin asabı neye bozulduysa artık, üsteledi “La oğlum, adam gavatsa ne […]