“Dumanaltı Memleket Meseleleri”nin Hikayesi

dumanalti-memleket-meseleleri-01Gerçek Hayat Dergisi, Sayı 756

Seyit’in yerini sevemedim. Pansiyonun gediklileri akşam yemeğinden sonra Seyit’in yerinde tam tekmil hazır bulunurdu ama ben o ortama giremedim. Huzur Çayevi’ydi bizim mekân. Çayocağının ön kısmı gelen gidene, ocaktan bu taraftaki bölme daimi müşterilere tahsis edilmişti, burasının muhabbeti ayrı dönerdi.

Fırından bi katmer bi çörek, şarküteriden tulum peyniri ve bir duble çay… Bu menüyü aşan bir aranjman henüz görmedim. Eğer iki üç kişiyi ikna edebilirsek voltranı oluşturup sucuklu pide… (Sucuklu pide pahalıya geliyor, en az dört kişi olmazsak kurtarmıyor.) Mezkur menüyle güzelcene kifaf-ı nefs eyledikten sonra, peşine bir de ince bellide keyif çayı…

Bu hikaye Evden Uzakta kitabımda yer almaktadır.

Kitabı online olarak sipariş verebilirsiniz.

Sipariş sayfasına gitmek için tıklayınız.

Yorumlar

Yorumlar